باز هم دود، باز هم نیزار؛ بحران تکراری در قاب برجهای پرند
دوباره همان تصویر آشنا؛ ستون دود از پشت برجهای بلند پرند بالا رفت و ظرف چند دقیقه، فضای مجازی پر شد از عکس و فیلم. منشأ؟ باز هم نیزارهای حاشیه رودخانه شور. حادثهای که دیگر برای شهر تازگی ندارد، اما هر بار موجی از نگرانی و روایتسازی را به دنبال میآورد.
در روزهایی که حساسیتهای امنیتی و فضای منطقهای ملتهب است، حتی یک آتشسوزی محدود هم میتواند بزرگتر از واقعیت دیده شود. دود، فقط حاصل سوختن علفهای خشک نیست؛ جرقهای است برای اضطراب عمومی. وقتی از اغلب نقاط شهر میتوان آن را دید، طبیعی است که پرسشها جدیتر شود.
اما مسئله اصلی، خود آتش نیست؛ تکرار آن است. چرا نیزارهای رودخانه شور به یک کانون همیشگی بحران تبدیل شدهاند؟ چرا هر چند وقت یکبار، همان نقطه و همان سناریو تکرار میشود؟ اگر منشأ، بیاحتیاطی است، چرا پیشگیری مؤثر نیست؟ اگر عمدی است، چرا بازدارندگی دیده نمیشود؟
تکرار آتش در یک نقطه ثابت، دیگر «حادثه» نیست؛ نشانه خلأ در پیشگیری است. پرند بیش از واکنشهای مقطعی، به تصمیمهای ریشهای نیاز دارد.
